Samen met kunstenaars, het bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties, culturele en educatieve instellingen willen we het spanningsveld tussen mens en natuur verkennen en verlichten. Hierbij laten we ons inspireren door onder anderen filosoof Baruch de Spinoza, historicus Johan Huizinga, naturalist Alexander von Humboldt en dichteres Ida Gerhardt.

Spinoza stelde dat de mens slechts (tijdelijk) onderdeel is van de goddelijke natuur en zich daaraan moet conformeren, zij vormen immers één geheel.

Volgens Von Humboldt is verbeelding even onmisbaar als de rede om de natuur volledig te kunnen ervaren. Om de verstoorde harmonie tussen mens en natuur te herstellen, is kunst, poëzie en emotie, noodzakelijk.

Huizinga concludeerde dat ‘het spel’ een essentiële voorwaarde is om cultuurveranderingen tot stand te brengen. De homo ludens, de spelende mens. Moraliserend gepreek, een opgeheven vingertje, heeft een averechts effect.

De grande dame van de Nederlandse poëzie was voorvechtster van natuurbehoud. Ida Gerhardt verkondigde dat vernieling van natuur en landschap nauw samenhangt met morele en artistieke verloedering.

Wij gaan kunst inzetten om dit ‘spel’ met de natuur, het herstellen van de verstoorde harmonie, vorm te geven. Kunst kan inspireren en spiegelen, maar ook activeren en verbinden.